Kalkulator rankingowy FIDE

FIDE / Elo ΔR = K(S - E)
Nowy rating 1500
Oczekiwane 0.500
Zmiana 0.0
Równe ratingi oznaczają oczekiwany wynik 0.500.

Jak obliczane są rankingi FIDE

System rankingowy FIDE to praktyczny system w stylu Elo, zaprojektowany w celu oszacowania siły zawodnika na podstawie wyników gry, a nie w celu określenia jego absolutnych umiejętności. Kluczowa idea jest prosta: jeśli w meczu przeciwko przeciwnikom uzyskasz lepszy wynik od oczekiwanego przez system, Twoja ocena wzrośnie; jeśli uzyskasz gorszy wynik, spada. Opublikowane regulaminy FIDE przekształcają tę koncepcję w bardzo specyficzny proces oparty na oczekiwanym wyniku, różnicy punktów po każdym meczu i współczynniku rozwoju zwanym współczynnikiem K.

W przypadku pojedynczej gry aktualizacja klasyfikacji jest zapisywana w formie wyświetlanej jako

\[ \Delta R = K \, ( S - E ) \]

Tutaj ΔR to zmiana oceny, K to współczynnik rozwoju, S to rzeczywisty wynik gry, a E to oczekiwany wynik.

FIDE publikuje obliczenia oczekiwanego wyniku w formie tabeli różnic w ocenach.

\[ E = \frac{1}{1 + 10^{\left( R_{\mathrm{opp}} - R_{\mathrm{player}} \right) / 400}} \]

W zwykłej interpretacji Elo ta sama idea jest często wyrażana za pomocą gładkiej krzywej logistycznej.

Formuła ta mówi, że gdy dwóch graczy ma równe oceny, oczekuje się, że każdy z nich zdobędzie 1/2.

Jeśli przeciwnik jest wyżej oceniony, Twój oczekiwany wynik spadnie poniżej 1/2; jeśli przeciwnik zostanie oceniony niżej, Twój oczekiwany wynik wzrośnie powyżej 1/2.

Skala 400-punktowa to konwencja, która sprawia, że ​​luki w ocenach przekładają się na czytelne zmiany w oczekiwanym wyniku.

Różnica w ratingu wynosząca 200 punktów jest znacząca, ale nie decydująca, podczas gdy różnica 400 punktów oznacza silnego faworyta statystycznego.

Praktyczne przepisy FIDE stosują wówczas współczynnik rozwoju.

\[ E = \frac{1}{1 + 10^{\left( 1600 - 1500 \right) / 400}} \approx 0.360 \]

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, publikowane wartości stosowane przez FIDE to zazwyczaj K = 40 dla nowego gracza, dopóki nie ukończy on wydarzeń w co najmniej 30 grach, K = 20, gdy opublikowany ranking pozostaje poniżej 2400, oraz K = 10, gdy gracz osiągnie 2400 i na tym poziomie pozostanie.

Oznacza to, że ten sam wynik może poruszyć dwóch graczy w różnym stopniu, nawet jeśli grali z tym samym przeciwnikiem i uzyskali ten sam wynik.

Ten projekt ma znaczenie: nowy gracz może działać szybciej, ponieważ system ma mniej dowodów historycznych, podczas gdy elitarny gracz o długiej tradycji porusza się wolniej, ponieważ ocena nie powinna się kręcić po pojedynczym zmartwieniu.

Aktualizacja pojedynczej gry może zostać rozszerzona na wydarzenie obejmujące wiele gier.

\[ \Delta R = 20 \, ( 1 - 0.360 ) \approx 12.8 \]

Jeśli gracz bierze udział w kilku grach rankingowych w jednym turnieju, każda gra ma wpływ na całkowity wynik i całkowity oczekiwany wynik.

Ostateczna zmiana wydarzenia nadal opiera się na tej samej podstawowej logice: jeśli osiągniesz wyniki powyżej oczekiwań, Twoja ocena wzrośnie; jeśli osiągasz gorsze wyniki, spada.

\[ \Delta R = 20 \, \left( \frac{1}{2} - 0.360 \right) \approx 2.8 \]

Przepisy obejmują również specjalne postępowanie w przypadku graczy bez rankingu i wstępne przypisanie ratingu, co jest odrębne od zwykłej zmiany ratingu.

Na przykład procedura wstępnej oceny wykorzystuje średnią ocenę ocenianych przeciwników.

Stosuje zasady zawarte w regulaminie dla zawodników wpisujących się na listę po raz pierwszy.

Oto pełniejszy przykład klasycznego turnieju wykorzystujący dokładnie warunki, o które prosiłeś.

Załóżmy, że gracz bierze udział w klasycznym turnieju ocenianym przez FIDE z początkowo opublikowanym rankingiem R_player = 1892, a w turnieju wykorzystuje się K = 40.

\[ E = \frac{1}{1 + 10^{\left( 2026 - 1892 \right) / 400}} = \frac{1}{1 + 10^{134/400}} \approx \frac{1}{1 + 2.113} \approx 0.321 \]

Najpierw oblicz oczekiwany wynik.

\[ \Delta R = 40 \, ( 1 - 0.321 ) \approx 40 \times 0.679 \approx 27.2 \]

Po drugie, zapisz rzeczywisty wynik. Ponieważ gracz wygrał, wynik wynosi S = 1.

\[ R_{\mathrm{new}} = 1892 + 27.2 \approx 1919.2 \]

Po trzecie, dodaj zmianę do oceny początkowej.

Po zaokrągleniu do najbliższej liczby całkowitej, nowa opublikowana ocena gracza będzie wynosić około 1919.

Ten sam przykład pokazuje, dlaczego współczynnik K ma znaczenie: gdyby zamiast tego gracz znajdował się na K = 20, zysk byłby mniej więcej o połowę mniejszy, około 13,6 punktu.

\[ \Delta R = 10 \, \left( 1 - \frac{1}{2} \right) = 5 \]

Teraz rozważmy uznanego gracza z oceną 2400 w systemie K = 10.

Jeśli ten gracz pokona przeciwnika z oceną 2400, oczekiwany wynik wynosi 0,5, więc zysk wynosi tylko 5 punktów.

Ta skromna huśtawka jest zamierzona.

Jednym z przydatnych sposobów myślenia o rankingach FIDE jest oddzielenie matematyki od polityki turniejowej.

Taka konstrukcja ma kilka konsekwencji.

Ważne jest również, aby nie mylić oceny FIDE z oceną wyników.

Podstawa odniesienia: FIDE Rating Regulations.